Nieuwsbrief 2013

 


NIEUWSBRIEF  MEI 2013

Mama, papa, sent u pikin na school

For go learn

Education is sweet, sweet education sweet

 

Van 30 januari t/m 8 februari brachten Betsy, Susanne, Mohamed en Rikst een bezoek aan de scholen in Grafton, Sierra Leone. Voor Betsy en Susanne stond dit bezoek vooral in het teken van overdragen en afscheid: na tien jaar actief betrokken te zijn geweest bij de stichting zal Betsy dit jaar het bestuur verlaten. Mohamed en Rikst waren eerder kort in Grafton aanwezig, maar kregen deze week de tijd om iedereen nader te leren kennen.

De eerste dag begon met een groots en warm welkom van de docenten, leerlingen en de swingende schoolband. Na een korte mars gingen we al snel met een groot gezelschap swingend en zingend over de compound. We waren allemaal blij verrast te zien hoe professioneel en energiek de schoolband er een show  van maakte. Voor Mohamed was dit een warme herinnering aan zijn schooltijd in Sierre Leone, zo’n schoolband hoort er nu eenmaal bij!

De schoolband en leerlingen.

De schoolband en leerlingen.

Nog rood van het stof en plakkend van het zweet gingen we in overleg met Ms. Isatu, hoofd van de primary school en Mr. Sherriff, hoofd van de secundary school. Voor ons was een belangrijk doel om de samenwerking tussen de scholen en de stand van zaken rondom de erkenning door de overheid te onderzoeken tijdens dit bezoek. Samenwerking lieten de schoolhoofden direct aan ons zien door gezamenlijk met ons in gesprek te gaan en nog maar 5 minuten na aanvang van het overleg is ook mr. Patrick, hoofd van de vakschool, aangeschoven. We hebben benadrukt dat de scholen elkaar kunnen ondersteunen en samen gebruik kunnen maken van aanwezige materialen. De sfeer was goed en het werd ons duidelijk dat er samengewerkt wordt en dat er een goede communicatie tussen de scholen is. Voor de erkenning van de scholen waren de hoofden het ook volmondig met elkaar eens: een bezoek aan het ministerie van onderwijs om zo de minister persoonlijk te ontmoeten! Ondanks het feit dat Betsy en Susanne tijdens een eerdere reis naar Sierra Leone een weinig succesvol bezoek hebben gebracht aan het Ministerie, besloten we toch aan de wens van de schoolhoofden te voldoen.

Mr. Sherriff Tarawally & Ms. Isatu Fornah

Mr. Sherriff Tarawally & Ms. Isatu Fornah

Vol goede moed en toch ook argwanend gingen we de volgende dag al naar het ministerie. We spraken verschillende ambtenaren die ons een duidelijke boodschap meegaven: het ministerie van onderwijs ontvangt niet genoeg geld van het ministerie van financiën en dus zit erkenning voor nieuwe scholen er voorlopig niet in. De minister had ook niet genoeg energie, toen wij aan de beurt waren voor een individueel gesprek was hij al te moe en kon hij ons dus niet meer te woord staan. We kregen het advies vrijdag nog eens terug te komen om te spreken met het hoofd van de inspectie. Dit deden we maar helaas ook hij had voor ons de boodschap dat er nu eenmaal niet genoeg geld was. Gefrustreerd en teleurgesteld  besloten we  onze energie de rest van het werkbezoek echt in de school te steken! Voor de schoolhoofden was de frustatie natuurlijk des te groter; hun eigen overheid is nog steeds niet klaar hen de ondersteuning te bieden waar ze al zo lang op wachten. Toch blijven ze vol goede hoop.

We hebben gesproken met de leraren van de primary school, de leraren van de secundary school, de kookgroep en we hebben een ronde gemaakt door het kamp. We troffen daar een aantal bekende bewoners en deelden foto’s uit van eerdere bezoeken. Ook hebben we een rondleiding gehad door de vakschool. De vakschool is niet erg populair, leerlingen en hun ouders zien liever een opleiding in de richting van advocaat of manager.  Maar net als hier is dat niet voor iedereen weggelegd en heeft juist dit land in deze fase een grote behoefte aan goed opgeleide vaklui. Isatu en Sherrif hebben veel contact met de vakschool, wanneer zij de indruk hebben dat een leerling daar beter op zijn plek zou zijn dan proberen ze deze leerling toch op de vakschool te laten starten.

Leerlingen van de vakschool.

Leerlingen van de vakschool.

Wat ons tijdens dit bezoek opviel was dat er aanmerkelijk minder leerlingen op de primary school waren dan tijdens de vorige bezoeken. Op een dag hebben we ’s ochtends een telling langs de lokalen gedaan, we komen op zo’n 240 leerlingen uit. Dat is aanzienlijk minder dan de 400 leerlingen waar wij op rekenden. Er is momenteel budget voor 3 schoolmaaltijden, we zijn de schoolmaaltijden langzaam aan het afbouwen. De leraren hebben aangegeven dat het aantal leerlingen sterk samenhangt met het aantal maaltijden. Een deel van de leerlingen is volledig afgehaakt, een deel komt af en toe en er zijn leerlingen die komen op de dagen dat er schoolmaaltijden zijn. Deze bevindingen hebben wij natuurlijk meegenomen naar Nederland en we zijn ons nu aan het beraden; gaan we verder met afbouwen van de maaltijden of blijven we het op dit niveau doen? 

De schoolmaaltijd wordt uitgedeeld

De schoolmaaltijd wordt uitgedeeld

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook werd tijdens het gehele bezoek maar weer eens duidelijk wat een gemotiveerde groep leraren er voor de klassen staat in Grafton. De kosten in het levensonderhoud zijn de afgelopen jaren explosief gestegen, de bijdrage vanuit Nederland is echter hetzelfde gebleven. Voor een groot deel van de leraren is het lastig rondkomen, van de maandelijkse bijdrage kunnen ze een grote zak rijst kopen en dan is het geld op. De leraren blijven optimistisch, ze doen dit voor de nieuwe generatie en hebben de hoop dat die erkenning toch echt zal komen zodat ze maandelijks salaris ontvangen van de overheid. De vraag is natuurlijk hoe lang zij dit enthousiasme en geduld nog kunnen opbrengen.

Leraren Secondary School.

Leraren Secondary School.

Op de een na laatste dag treffen we nog een groep enthousiaste jongeren, het zijn ex-leerlingen van de secundary school. Helaas hebben ze na het afronden van de secundary school nog geen werk gevonden, het liefst zouden ze eigenlijk gaan studeren maar hiervoor hebben ze niet de financiële mogelijkheden. Toch zijn ze niet stil blijven zitten, ze geven bijles aan de huidige leerlingen en ondersteunen de scholen bij allerlei activiteiten, zoals de populaire sportdagen.

De tijd is voorbij gevlogen en de laatste dag stond natuurlijk in het teken van het afscheid. De band heeft weer goed van zich laten horen en er was een muziekinstallatie die alle leerlingen deed dansen. Er waren verschillende dans- en zang-optredens van leerlingen. Wij zaten op de eerste rij en hebben er van genoten! Nadat we stuk voor stuk bedankt zijn en een traditionele jurk ontvingen (die volgens ons iets te warm was voor het klimaat in Sierra Leone) was het natuurlijk onze beurt om iedereen te bedanken. We konden terugkijken op een succesvol en inspirerend bezoek. Wat is er veel gebeurd in Grafton de afgelopen tien jaar, maar wat is er ook nog veel te doen om deze school op eigen benen te laten staan!

Sherriff en Isatu nemen de trofeeën in ontvangst.

Sherriff en Isatu nemen de trofeeën in ontvangst.

Daarnaast konden we ook nog een lang gekoesterde wens van de beide scholen in vervulling laten gaan. Al jaren wordt er gevraagd om een trofee voor de sportdagen,  en Betsy en Susan zijn in Freetown op zoek geweest naar twee geschikte exemplaren. Zowel leerlingen als leraren waren erg blij met dit cadeau!

 

IMG_0405

IMG_0382web

 

 

 

 

 

 

 

IMG_0326

IMG_0392

IMG_0352

 

 

 

 

 

 

 

Correspondentie adres: Lavermanstraat 84  9203 RA Drachten  Tel.: 0512-546511

ING bankrekening : 9 6 7 4 1 9 3   IBAN: NL93INGB0009674193 en BIC: INGBNL2A  Erkend als ANBI

Kamer van Koophandel 01101028 www.solidairmetsierraleone.nl    info@solidairmetsierraleone.nl

 

PS: Mocht u geen prijs (meer) stellen op onze mailing, laat u dat dan a.u.b. zo snel mogelijk weten.

 

Laat een bericht achter